Follow me, follow me to a place I know of no return #I
DIT IS GESCHREVEN OP 23/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: South Australia, Australia, Victoria, Australia

Ik ben waardeloos als het gaat om iedereen op de hoogte houden. Ik weet dat ik de meeste al via de mail op de hoogte houd, maar ik weet zeker dat er ook andere mensen out there nieuwsgierig zijn hoe het met me gaat, waar ik ben, wat ik al gedaan heb en wat er nog op de planning staat voor mijn laatste 3 weken Australië. Hm-hm, vandaag 3 weken Australië over. Het voelt heerlijk, maar tegelijkertijd ook wel een klein beetje vreemd, hoor. Ik kan hier vooral mezelf zijn, en ik ben zo vrij als een vogeltje. Inmiddels ben ik weer met mijn backpack op mijn rug vertrokken. Zwaar was mijn backpack wel, maar ik kon er gemakkelijk een halfuur mee lopen.

Lascelles, het plaatsje waar ik voor een paar maanden als bartender werkte, ligt nu ver achter me en ik type dit nu in de State Library of South Australia, in Adelaide. Vooral het werken in een country pub was ontzettend gaaf. Ik kan het denk ik wel de beste ervaring van Australië noemen, ondanks ik Internetloos en Telefoonloos was en ik dagen had waarop het even niet lekker meer ging. Ik kan zeggen dat ik de echte Aussies ontmoet heb, en niet de Aussies die je tegenkomt op de plekken waar veel toeristen komen. Echte Aussie farmers, dat waren ze en zij konden drinken. Ze werkten van 6 uur ‘s ochtends, tot midden in de nacht. Tussendoor kwamen ze bij mij een biertje drinken, en dan was het na liters bier weer terug op de tractor. ‘No worries, darls’, kreeg ik te horen nadat ik ze met ongeloof aankeek. ‘Zorg er dan wel voor dat je veilig thuis komt,’ dacht ik nog.
Read the rest of this entry »

En wat zeggen zij? • 2 Comments