DIT IS GESCHREVEN OP 23/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: South Australia, Australia, Victoria, Australia
Ik ben waardeloos als het gaat om iedereen op de hoogte houden. Ik weet dat ik de meeste al via de mail op de hoogte houd, maar ik weet zeker dat er ook andere mensen out there nieuwsgierig zijn hoe het met me gaat, waar ik ben, wat ik al gedaan heb en wat er nog op de planning staat voor mijn laatste 3 weken Australië. Hm-hm, vandaag 3 weken Australië over. Het voelt heerlijk, maar tegelijkertijd ook wel een klein beetje vreemd, hoor. Ik kan hier vooral mezelf zijn, en ik ben zo vrij als een vogeltje. Inmiddels ben ik weer met mijn backpack op mijn rug vertrokken. Zwaar was mijn backpack wel, maar ik kon er gemakkelijk een halfuur mee lopen.
Lascelles, het plaatsje waar ik voor een paar maanden als bartender werkte, ligt nu ver achter me en ik type dit nu in de State Library of South Australia, in Adelaide. Vooral het werken in een country pub was ontzettend gaaf. Ik kan het denk ik wel de beste ervaring van Australië noemen, ondanks ik Internetloos en Telefoonloos was en ik dagen had waarop het even niet lekker meer ging. Ik kan zeggen dat ik de echte Aussies ontmoet heb, en niet de Aussies die je tegenkomt op de plekken waar veel toeristen komen. Echte Aussie farmers, dat waren ze en zij konden drinken. Ze werkten van 6 uur ‘s ochtends, tot midden in de nacht. Tussendoor kwamen ze bij mij een biertje drinken, en dan was het na liters bier weer terug op de tractor. ‘No worries, darls’, kreeg ik te horen nadat ik ze met ongeloof aankeek. ‘Zorg er dan wel voor dat je veilig thuis komt,’ dacht ik nog.
Read the rest of this entry »
En wat zeggen zij? • 2 Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 18/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: Northern Territory, South Australia, Australia
Dit uitzicht doet me denken aan mijn allereerste blik over Australië. Ik zie Kim en ik nog zo voor het kleine raampje in het reusachtige Qantas vliegtuig staan. Helemaal excited! ‘Is dat Australië? Echt? Jaaa, dat is Australië!’ Precies hoe ik me Australië in mijn hoofd had, zo zag ik het toen uit het kleine raampje. Gigantisch, en in het algemeen bestond het eigenlijk alleen maar uit rode zandheuvels, maar we zagen ook een paar kleine bosjes en boompjes. Geen water en verder niemand te vinden. Ik vond het gaaf.
Ik kon dan ook niet wachten om met The Ghan naar Alice Springs af te reizen. Dat betekende dat ik veel van de outback zou zien. Ik had alleen nooit gedacht dat de outback; Het woestijn van Australië, zo ontzettend groen zou zijn. Locals vertelde me dan ook dat het in geen 100 jaar niet zo groen is geweest, maar omdat het in de zomer (januari/februari) ontzettend veel water heeft gekregen, het nu zo heerlijk groen is. Iets aparts, dus. De treinreis was in totaal 24 uur. Ik zat daar wel een klein beetje tegen op. 24 uur in een trein, dat is niet cool. Mijn stoel was ontzettend relaxed en ik had niemand naast me. Ik verplaatste naar het raam en begon aan het hele interessante reis. Iets wat ik nog nooit eerder gedaan had. Ik vermaakte mezelf door mooie foto’s te maken, te slapen, en weer foto’s te maken. Ik had mijn iPod aangezet en ik droomde verder. Op naar het warme gedeelte van Australië. Ik kon niet wachten!
The Ghan:
Originally the Afghan Express, the name The Ghan was inspired by the pioneering Afghan cameleers who blazed a permanent trail into the Red Centre of Australia over 150 years ago.
Adelaide>Darwin: 54 hours
Distance: 2979 km
Average Speed: 85kmu 115kmu
En wat zeggen zij? • 1 Comment
DIT IS GESCHREVEN OP 17/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: South Australia, Australia, Uncategorized
Het werken in deze pubs was een leuke ervaring, maar ik moet heel eerlijk toegeven dat ik het helemaal niet mis. Werken was leuk, Lascelles was okay, de locals waren fun, maar ik mis het gek genoeg niet. Misschien een klein beetje, maar ik ben hier niet om te werken. Ik heb een heel leven voor me waarin ik kan werken. Ik ben hier voor het reizen en dat is gewoon erg leuk. Voorals als je een kamer binnenkomt, er nog maar 1 bed over is en die voor een hele week van jou is. Het was een top bed, wat ontzettend vies stonk. Ik werd ziek en ik had snurkende mensen op de kamer. De eerste nacht sliep ik dus niet.
Maar ondanks dat is reizen iets waar ik van heb leren houden. Er voor zorgen dat je elke dag iets leuks te doen hebt, dat is een sport. Al vind ik het ook niet erg om een dagje lekker te hangen. Omdat ik ziek was heb ik niet veel kunnen zien van Adelaide. Met gratis Internet in het hostel heb ik veel op MSN gezeten en gekletst met vriendjes en vriendinnetjes, iets wat als een eeuwigheid geleden voelde. Geprobeerd te skypen met zusjelief en mijn website up te daten. Ook had ik brieven die ik graag klaar en op de post wilde doen. Jammer genoeg ben ik daar nog steeds niet klaar mee.
Adelaide was een leuke stad. Nee, dat lieg ik. Ik vond het een stomme stad. Ik kan het zelfs geen stad noemen. Ik noem het een grote dorp, met wolkenkrabbers. Ik heb het daarentegen wel erg leuk gehad met de mensen die ik ontmoette. Zo zag ik Eclipse met Mieke, heb ik de Barossa Valley gezien en geproefd met Nathalie, en afspraakjes gemaakt met een kiwi, wat uiteindelijk allemaal niet doorging. Ik vond het absoluut niet erg, hij was toch een beetje raar en een jongen die alleen maar over zijn vriendin kan praten is ook niet echt cool.
En wat zeggen zij? • No Comments
