DIT IS GESCHREVEN OP 10/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik stond samen met Kim vroeg op. Ze moest de MagicBus hebben, en ik wilde haar vaarwel zwaaien. Ze vertelde me dat ze Mt John had beklommen, en dat ze het een hele mooie wandeling had gevonden. Dus ik stond, nadat ik haar naar de bus had gebracht, klaar om de berg te beklimmen. Ik had chocolade pasta op een paar boterhammen gesmeerd, mezelf ingesmeerd (met zonnebrand, niet met chocolade pasta), en lekker zittende kleren aangetrokken. Kim waarschuwde me al dat het in het bos misschien wat aan de koude kant zou zijn, en in de zon ontzettend heet. Dus ik had mijn niet meer zo nieuwe shirt aan, en een legging onder mijn korte broekje aangetrokken.
Het was inderdaad een prachtige wandeling. Je liep langs het meer, naar boven. Af en toe moest ik heel even stoppen, stil te staan, en te zien hoe mooi het uitzicht eigenlijk was. Het leek alsof ik een hele grote ansichtkaart voor mijn neus had staan. ‘What are you waiting for, spread your wings and soar’, hoor ik Christina in mijn oordopjes zingen, en zo, daar stond ik dan met mijn armen omhoog. Mensen zullen wel gedacht hebben; Die is gek. Ik ontmoette een heel lief stel, waar ik een uur mee heb staan kletsen. Daarna nam ik de klim op naar het puntje van de berg, waar ik een ontzettend lekkere Chocolade Sundae gegeten heb.
Die avond heb ik een poging gedaan om de sterrenhemel te fotograferen. Helaas is me dat niet gelukt. Ik kan jullie wel zeggen dat ik de melkweg heb gezien, en dat het heelal ontzettend groot is met heel veel sterren, die je in Nederland niet zult zien. Ik zou hier bijna een huisje willen kopen en blijven.
En wat zeggen zij? • 3 Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 09/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik was zenuwachtig, en ik wist waarvoor. Ik zou mijn (ex)travelmate Kim eindelijk weer zien, en dat vond ik ergens toch ook weer spannend. Ik had haar voor het laatst gezien in Melbourne (ligt in Australië) en dat is alweer 2 maanden geleden. Wat vliegt de tijd, toch. De laatste keer dat ik haar zag, gaf ik haar een dikke knuffel en vloog ze niet veel later naar Nieuw Zeeland, om voor een paar maanden in een super tof land door te brengen. In de bus kon ik niet lezen of luisteren naar muziek, maar alleen naar buiten staren en denken aan Kim, die ik weer zou zien.
Met puur toeval hadden we dezelfde kamer. Ik had het niet anders gehoopt. Voor een laatste keer met haar een kamer delen, dat was iets wat ik graag nog een keer wilde. We praatten wat bij, deden een rondje Tekapo, maakte foto’s van het kerkje, het meer en de bergen eromheen. Ik voelde me weer helemaal thuis met haar. De volgende ochtend vertrok ze met de MagicBus naar Christchurch, waar ik haar ook nog een dagje ga zien. Ik kan niet wachten om nog een heerlijk dagje met haar opgescheept te zitten.
En wat zeggen zij? • 1 Comment
DIT IS GESCHREVEN OP 08/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Oamaru was druk, maar tegelijkertijd ook relaxed. Ik had het een en ander te regelen, en nadat ik dat achter de rug had ben ik met mijn MacBookje in de bibliotheek gaan zitten. Ik had veel leuke e-mais van Jolien ontvange, waar ik natuurlijk op terug wilde reageren. Ik heb vele verhaaltjes over Nieuw Zeeland geschreven, en eindelijk een paar leuke nieuwe liedjes kunnen downloaden. Nadat ik klaar was met Internetten ben ik met mijn camera op pad gegaan, en heb ik een aantal goede foto’s geschoten. Mijn dagen in Oamaru waren niet veel bijzonders, maar ik heb het ondanks dat erg naar mijn zin gehad. De zon scheen, dus ik mocht niet klagen.
Voordat ik mijn tassen dumpte in het hostel, heb ik een leuke busreis gehad. Er werd gestopt bij de bekende Moeraki Boulders, waar ik weer foto’s genomen heb. Moeraki Boulders was een van de vele dingen die ik echt van Nieuw Zeeland wilde zien. Voordat ik naar Nieuw Zeeland vertrok, heb ik ze eens gezocht op het Internet. Het is een prachtig gezicht, en het idee dat deze ronde stenen al duizenden jaren oud zijn, is gewoon fantastisch. Ik had weer iets gezien wat ik kon afstrepen op mijn lijstje. Alleen de sterren hemel bekijken in Lake Tekapo stond nog open, en ik was blij dat de bus op kwam dagen en me meenam naar Lake Tekapo.
En wat zeggen zij? • No Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 05/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik had al een paar dagen heerlijke cornflakes (inclusief rozijntjes en stukjes gedroogd fruit) in huis, alleen geen yoghurt om mee op te eten. Ik was vergeten dat er een paar paasdagen aan zaten te komen en had dus niet goed boodschappen gedaan. Alles was dicht, dus moest ik vanmorgen de deur uit zonder ontbijt. Niet dat ik het erg vond, want zo hongerig was ik niet en het zonnetje scheen heerlijk op mijn al ingesmeerde huid. Ik zette mijn Ray Ban zonnebril op en liep de heuvel af, richting supermarkt Countdown.
Omdat de jongedame achter de kassa me veel te weinig geld teruggaf, en de bibliotheek nog steeds dicht was, trakteerde ik mezelf op een Starbucks. Na de koffie heb ik in het zonnetje gelopen, richting de Botanic Gardens. Het was verder weg dan ik dacht, maar ik vond het geen probleem nu ik klein kansje kreeg om weer een beetje bij te kleuren. Ik heb chips gekocht en ben met mijn Lonely Planet in het park gaan liggen. Heerlijk was het, en heb ontzettend genoten van de vrijheid en de rust, maar nadat ik uit de douche kwam die avond, zag ik in de spiegel dat ik weer eens een verbrande neus had opgelopen. Bloody sun!
Ik verheugde me op de tweede dag. Ik had iedereen in het hostel en iedereen daar in Nederland laten weten dat ik naar de Chocolate Factory zou gaan. Ik heb 16 dollar besteedt aan een hele leuke lekkere chocolade tour door de fabriek. Het leuke van de tour was dat je aan het begin van je tour een plastic zakje kreeg, met daarin 1 chocolaatje, en iedere keer als er werd gestopt en iets werd verteld, kwam er een chocolaatje bij. Aan het einde van mijn tour had ik een hele zak vol met chocolaatjes, wat natuurlijk binnen een dag op was. Niet dat dat uitmaakt, want af en toe moet je jezelf verwennen, zeg ik altijd maar. Ik maakte voor de tweede keer heerlijke pasta voor mezelf klaar, en ging vroeg naar bed.
En wat zeggen zij? • No Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 04/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Mijn nieuwe agenda zei het volgende tegen mij:
Do as you want to do, dream out loud, play rough, know what you want, get lost in the moment, find yourself, laugh, love who you love, fight for your rights, party now not later, smile and live like you mean it.
- Your time is not refundable, spend it well.
En wat zeggen zij? • 3 Comments
