DIT IS GESCHREVEN OP 24/05/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: Uncategorized
Een kleine update, gewoon omdat ik het kwijt moet. Er is veel gebeurd nadat ik het vliegtuig naar huis nam; Huis Australie. Ik heb een paar dagen bij de familie waar ik als au pair gewerkt heb gelogeerd, maar omdat het daar niet lekker liep tussen de au pair en de familie, ben ik met het meisje, genaam Annemarie, weggegaan. Op naar een aussie Hostel. Ook dat was niet gemakkelijk, want het hostel wat Annemarie had uitgezocht, scheen een werkhostel te zijn, wat betekent dat mensen daar onderhand wonen, en niet logeren. Vieze badkamers, vieze kamers, en rotzooi overal. Annemarie nam de beslissing om er voor een week te blijven. Ik belde Andrew om te vragen of ik voor een paar dagen bij hem in kon trekken. Geen probleem, dus pakte ik mijn spullen en zocht zijn vriend’s huis in Carlton op, dumpte mijn spullen en spenden de avond op de varanda met Annemarie, Andrew, Chris en Valkan.
Ik ontmoette Andrew in Brisbane, wat alweer een paar maanden geleden is. Kim en ik hebben toen niet veel woorden gewisseld met hem, maar hij was cool en leuk genoeg om ‘m toe te voegen op Facebook. Heb een aantal keer keer iets achter gelaten op zijn Facebook en eind maart liet hij weten dat hij in Melbourne zou zijn voor een aantal weken. Lucky enough, zou ik rond die tijd ook weer in Melbourne zijn waardoor we elkaar weer een keer konden zijn. Ik vond het een leuk idee, en zo ook hij. De eerste vrijdag in Melbourne, heb ik ‘m samen met Annemarie gemeet in een pub, waar we een lekker biertje dronken. Hij liet weten dat ik altijd bij zijn vriend’s huis kon logeren. Vandaar dat ik ‘m belde toen ik even niet meer wist wat te doen.
Het waren niet een paar dagen, maar langer dan 2 weken. In die twee weken is er een aantal leuke, maar ook minder leuke dingen gebeurd. Ik kreeg een baantje als sales contractor, wat betekent dat ik elektriciteit moest verkopen in wijken, deur tot deur. Op een dag stond ik huilend op straat, en wist ik dat ik hier niet langer mee door wilde gaan. Ik liet mijn manager weten dat ik niet meer zou komen. Hij zei dat ik het nog een dagje moest probeerde, maar ook na die dag wist ik het zeker. Shit mensen, shit baantje. Ik kap er mee. Ik besloot iedereen te laten weten dat ik op 6 juni thuis zou komen, en hetgeen te doen wat ik nog wilde doen hier in Australie. Dat betekende niet meer te zoeken naar een baantje en geld zou moeten lenen van paps en mams. Ik kocht een John Mayer Live in Melbourne concert kaartje en zou die volgende dag de Great Ocean Road te doen.
Die dag, toen ik mijn moeder sprak op hyves, kreeg ik een telefoontje van iemand die geintresseerd in me was. Het ging om een baantje achter de bar in een pub in de middle of nowhere. Ik veranderde mijn plannen en reisde af naar de plek, genaamd: Lascelles. Op dit moment zit ik niet in Lascelles, maar Ultima, een andere pub wat zij ook hebben. Ik heb het tot nu toe er naar mijn zin. Hopelijk heb ik jullie genoeg laten weten wat ik de afgelopen maand heb gedaan. Ik hoop snel iets anders te schrijven.
Hey Joycie,
Leuk om weer wat van je te lezen. Sommige dingen had ik al wel van Jootje gehoord maar die is nu zelf ook op reis dus dan is je website toch wel handig. Uit je verhaal lees ik tussen de zinnen door dat je volgens mij de afgelopen maanden heel zelfstandig bent geworden en goed voor jezelf opkomt. Ben heel benieuwd hoe erg je bent veranderd als je weer terug in Nederland bent. Vast alleen maar positief hoor dus maak je daar geen zorgen om! Geniet nog even van die laatste maanden in het mooie Australie, hier is nog steeds alles even saai en hetzelfde als toen je wegging!
Groetjes Sanne
hoi moppie,
ik ga er steeds meer naar uitzien je weer eens in het echt te kunnen zien,maak er de laatste maanden nog iets moois van.ben benieuw naar je avonturen en ervaringen die niet op je webby staan.xxx
papa
Zo, er is veel gebeurd in zo’n korte tijd. Maar gelukkig dat je je gevoel hebt gevolgd en niet bent blijven hangen bij dat baantje dat je niet wilde.