DIT IS GESCHREVEN OP 10/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik stond samen met Kim vroeg op. Ze moest de MagicBus hebben, en ik wilde haar vaarwel zwaaien. Ze vertelde me dat ze Mt John had beklommen, en dat ze het een hele mooie wandeling had gevonden. Dus ik stond, nadat ik haar naar de bus had gebracht, klaar om de berg te beklimmen. Ik had chocolade pasta op een paar boterhammen gesmeerd, mezelf ingesmeerd (met zonnebrand, niet met chocolade pasta), en lekker zittende kleren aangetrokken. Kim waarschuwde me al dat het in het bos misschien wat aan de koude kant zou zijn, en in de zon ontzettend heet. Dus ik had mijn niet meer zo nieuwe shirt aan, en een legging onder mijn korte broekje aangetrokken.
Het was inderdaad een prachtige wandeling. Je liep langs het meer, naar boven. Af en toe moest ik heel even stoppen, stil te staan, en te zien hoe mooi het uitzicht eigenlijk was. Het leek alsof ik een hele grote ansichtkaart voor mijn neus had staan. ‘What are you waiting for, spread your wings and soar’, hoor ik Christina in mijn oordopjes zingen, en zo, daar stond ik dan met mijn armen omhoog. Mensen zullen wel gedacht hebben; Die is gek. Ik ontmoette een heel lief stel, waar ik een uur mee heb staan kletsen. Daarna nam ik de klim op naar het puntje van de berg, waar ik een ontzettend lekkere Chocolade Sundae gegeten heb.
Die avond heb ik een poging gedaan om de sterrenhemel te fotograferen. Helaas is me dat niet gelukt. Ik kan jullie wel zeggen dat ik de melkweg heb gezien, en dat het heelal ontzettend groot is met heel veel sterren, die je in Nederland niet zult zien. Ik zou hier bijna een huisje willen kopen en blijven.
geweldig zo’n wandeling!
Chocolade Sundae + sterrenhemel = heaven!
Wauw, klinkt super leuk!