DIT IS GESCHREVEN OP 23/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: South Australia, Australia, Victoria, Australia
Ik ben waardeloos als het gaat om iedereen op de hoogte houden. Ik weet dat ik de meeste al via de mail op de hoogte houd, maar ik weet zeker dat er ook andere mensen out there nieuwsgierig zijn hoe het met me gaat, waar ik ben, wat ik al gedaan heb en wat er nog op de planning staat voor mijn laatste 3 weken Australië. Hm-hm, vandaag 3 weken Australië over. Het voelt heerlijk, maar tegelijkertijd ook wel een klein beetje vreemd, hoor. Ik kan hier vooral mezelf zijn, en ik ben zo vrij als een vogeltje. Inmiddels ben ik weer met mijn backpack op mijn rug vertrokken. Zwaar was mijn backpack wel, maar ik kon er gemakkelijk een halfuur mee lopen.
Lascelles, het plaatsje waar ik voor een paar maanden als bartender werkte, ligt nu ver achter me en ik type dit nu in de State Library of South Australia, in Adelaide. Vooral het werken in een country pub was ontzettend gaaf. Ik kan het denk ik wel de beste ervaring van Australië noemen, ondanks ik Internetloos en Telefoonloos was en ik dagen had waarop het even niet lekker meer ging. Ik kan zeggen dat ik de echte Aussies ontmoet heb, en niet de Aussies die je tegenkomt op de plekken waar veel toeristen komen. Echte Aussie farmers, dat waren ze en zij konden drinken. Ze werkten van 6 uur ‘s ochtends, tot midden in de nacht. Tussendoor kwamen ze bij mij een biertje drinken, en dan was het na liters bier weer terug op de tractor. ‘No worries, darls’, kreeg ik te horen nadat ik ze met ongeloof aankeek. ‘Zorg er dan wel voor dat je veilig thuis komt,’ dacht ik nog.
Read the rest of this entry »
En wat zeggen zij? • 2 Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 02/07/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: Victoria, Australia
Sometimes I feel like throwing my hands up in the air
I know I can count on you
Sometimes I feel like saying: ‘Lord I just don’t care‘
But you’ve got the love I need to see me through
En wat zeggen zij? • No Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 24/05/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: Uncategorized
Een kleine update, gewoon omdat ik het kwijt moet. Er is veel gebeurd nadat ik het vliegtuig naar huis nam; Huis Australie. Ik heb een paar dagen bij de familie waar ik als au pair gewerkt heb gelogeerd, maar omdat het daar niet lekker liep tussen de au pair en de familie, ben ik met het meisje, genaam Annemarie, weggegaan. Op naar een aussie Hostel. Ook dat was niet gemakkelijk, want het hostel wat Annemarie had uitgezocht, scheen een werkhostel te zijn, wat betekent dat mensen daar onderhand wonen, en niet logeren. Vieze badkamers, vieze kamers, en rotzooi overal. Annemarie nam de beslissing om er voor een week te blijven. Ik belde Andrew om te vragen of ik voor een paar dagen bij hem in kon trekken. Geen probleem, dus pakte ik mijn spullen en zocht zijn vriend’s huis in Carlton op, dumpte mijn spullen en spenden de avond op de varanda met Annemarie, Andrew, Chris en Valkan.
Ik ontmoette Andrew in Brisbane, wat alweer een paar maanden geleden is. Kim en ik hebben toen niet veel woorden gewisseld met hem, maar hij was cool en leuk genoeg om ‘m toe te voegen op Facebook. Heb een aantal keer keer iets achter gelaten op zijn Facebook en eind maart liet hij weten dat hij in Melbourne zou zijn voor een aantal weken. Lucky enough, zou ik rond die tijd ook weer in Melbourne zijn waardoor we elkaar weer een keer konden zijn. Ik vond het een leuk idee, en zo ook hij. De eerste vrijdag in Melbourne, heb ik ‘m samen met Annemarie gemeet in een pub, waar we een lekker biertje dronken. Hij liet weten dat ik altijd bij zijn vriend’s huis kon logeren. Vandaar dat ik ‘m belde toen ik even niet meer wist wat te doen.
Het waren niet een paar dagen, maar langer dan 2 weken. In die twee weken is er een aantal leuke, maar ook minder leuke dingen gebeurd. Ik kreeg een baantje als sales contractor, wat betekent dat ik elektriciteit moest verkopen in wijken, deur tot deur. Op een dag stond ik huilend op straat, en wist ik dat ik hier niet langer mee door wilde gaan. Ik liet mijn manager weten dat ik niet meer zou komen. Hij zei dat ik het nog een dagje moest probeerde, maar ook na die dag wist ik het zeker. Shit mensen, shit baantje. Ik kap er mee. Ik besloot iedereen te laten weten dat ik op 6 juni thuis zou komen, en hetgeen te doen wat ik nog wilde doen hier in Australie. Dat betekende niet meer te zoeken naar een baantje en geld zou moeten lenen van paps en mams. Ik kocht een John Mayer Live in Melbourne concert kaartje en zou die volgende dag de Great Ocean Road te doen.
Die dag, toen ik mijn moeder sprak op hyves, kreeg ik een telefoontje van iemand die geintresseerd in me was. Het ging om een baantje achter de bar in een pub in de middle of nowhere. Ik veranderde mijn plannen en reisde af naar de plek, genaamd: Lascelles. Op dit moment zit ik niet in Lascelles, maar Ultima, een andere pub wat zij ook hebben. Ik heb het tot nu toe er naar mijn zin. Hopelijk heb ik jullie genoeg laten weten wat ik de afgelopen maand heb gedaan. Ik hoop snel iets anders te schrijven.
En wat zeggen zij? • 3 Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 10/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik stond samen met Kim vroeg op. Ze moest de MagicBus hebben, en ik wilde haar vaarwel zwaaien. Ze vertelde me dat ze Mt John had beklommen, en dat ze het een hele mooie wandeling had gevonden. Dus ik stond, nadat ik haar naar de bus had gebracht, klaar om de berg te beklimmen. Ik had chocolade pasta op een paar boterhammen gesmeerd, mezelf ingesmeerd (met zonnebrand, niet met chocolade pasta), en lekker zittende kleren aangetrokken. Kim waarschuwde me al dat het in het bos misschien wat aan de koude kant zou zijn, en in de zon ontzettend heet. Dus ik had mijn niet meer zo nieuwe shirt aan, en een legging onder mijn korte broekje aangetrokken.
Het was inderdaad een prachtige wandeling. Je liep langs het meer, naar boven. Af en toe moest ik heel even stoppen, stil te staan, en te zien hoe mooi het uitzicht eigenlijk was. Het leek alsof ik een hele grote ansichtkaart voor mijn neus had staan. ‘What are you waiting for, spread your wings and soar’, hoor ik Christina in mijn oordopjes zingen, en zo, daar stond ik dan met mijn armen omhoog. Mensen zullen wel gedacht hebben; Die is gek. Ik ontmoette een heel lief stel, waar ik een uur mee heb staan kletsen. Daarna nam ik de klim op naar het puntje van de berg, waar ik een ontzettend lekkere Chocolade Sundae gegeten heb.
Die avond heb ik een poging gedaan om de sterrenhemel te fotograferen. Helaas is me dat niet gelukt. Ik kan jullie wel zeggen dat ik de melkweg heb gezien, en dat het heelal ontzettend groot is met heel veel sterren, die je in Nederland niet zult zien. Ik zou hier bijna een huisje willen kopen en blijven.
En wat zeggen zij? • 3 Comments
DIT IS GESCHREVEN OP 09/04/2010 EN GEPLAATST IN RUBRIEK: New Zealand, South
Ik was zenuwachtig, en ik wist waarvoor. Ik zou mijn (ex)travelmate Kim eindelijk weer zien, en dat vond ik ergens toch ook weer spannend. Ik had haar voor het laatst gezien in Melbourne (ligt in Australië) en dat is alweer 2 maanden geleden. Wat vliegt de tijd, toch. De laatste keer dat ik haar zag, gaf ik haar een dikke knuffel en vloog ze niet veel later naar Nieuw Zeeland, om voor een paar maanden in een super tof land door te brengen. In de bus kon ik niet lezen of luisteren naar muziek, maar alleen naar buiten staren en denken aan Kim, die ik weer zou zien.
Met puur toeval hadden we dezelfde kamer. Ik had het niet anders gehoopt. Voor een laatste keer met haar een kamer delen, dat was iets wat ik graag nog een keer wilde. We praatten wat bij, deden een rondje Tekapo, maakte foto’s van het kerkje, het meer en de bergen eromheen. Ik voelde me weer helemaal thuis met haar. De volgende ochtend vertrok ze met de MagicBus naar Christchurch, waar ik haar ook nog een dagje ga zien. Ik kan niet wachten om nog een heerlijk dagje met haar opgescheept te zitten.
En wat zeggen zij? • 1 Comment
